Zoals mama’s klokje thuis tikt……..

kantoorkast gepimptWat kan een mens verzamelen zeg, maar inmiddels voelde ik me niet meer thuis in mijn eigen huis vanwege de zooi. Overal kleine prulletjes, maar mijn werkkamer leek wel een rommelhok en die heb ik als eerste aangepakt. Ik had al een metalen kantoorkast gekocht, maar die moest nog in elkaar gezet worden en de grenenhouten open boekenkasten moesten voor deze joekel wijken, wat die open kasten maakten te rommelig.
Inmiddels dat lelijke metalen ‘ding’ opgepimpt en is helemaal leuk geworden, maar het opruimen had wat meer voeten in aarde…….

Inmiddels is het 7 jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ik deed haar administratie en die lag ook nog steeds in de werkkamer. Tijd voor een fikse administratieve opruiming, maar dat kostte me meer energie (lees emoties) dan ik verwacht had. Dapper en met tranen in mijn ogen heb ik haar bankafschriften versnipperd, de aanvragen voor hulpmiddelen om het haar gemakkelijker te maken, de afgeronde juridische (wat is dat toch 😉 ) erfenisafhandeling en de belastingaangiften. Daar ging ze ……  in papier dan….
Volledig in memory lane gestapt. Dat was dus een complete verrassing. Ik huilde zowat om ieder papiertje die ik verscheurde. Haar administratie was altijd nog een soort van veiligheid in m’n huis. Een schijnveiligheid weliswaar, waar ik me niet bewust van was, totdat ik aan het opruimen sloeg.

Na 3 weken waren de tranen voorbij en de werkkamer is om door een ringetje te halen.
Het volgende project was de keuken.
Twee jaar geleden was ik al begonnen met het plafond stucen en de muren schilderen, maar de tegels moesten nog opnieuw geverfd worden. Dat betekende een grondige schoonmaak. Niet alleen de tegels, maar de binnenkant van de kastjes hadden ook al lang geen schoonmaak gehad.

In één van de kastjes werd een hele plank in beslag genomen door potjes met kruiden. Kennelijk stonden die er nog in de hoop dat ik de genen van mijn moeder zou laten ontwaken in mezelf om goed te gaan koken. Mijn moeder was een ware masterchef in de keuken namelijk.
Die genen van mij zijn nooit wakker geworden en dus hup al die potjes met kruiden weg. Dit keer geen tranen, ook al gooide ik mama’s hobby in de kliko, maar wel een slikmomentje.
Gisteren was ik dan na 3 dagen soppen, schrobben, boenen en herindelen van de keukenkastjes eindelijk klaar.

Dutch Moon mama's klokIk liep de kamer in voor mijn welverdiende rustmoment en zag dat mama’s klok die achter mijn bank hangt, 5 minuten had gelopen. Da’s bizar…. Hij was al zo’n pak ‘m beet 6 jaar kapot, omdat ik de gewichten te strak had opgetrokken.Geen beweging meer in te krijgen.
Dus ik gaf ‘m een slinger ervan uitgaande dat ie zoals altijd, weer stopte met slingeren.
Nou niet dus. Hij loopt inmiddels al 12 uur.

Toen ik nog op de opleiding zat en een persoonlijk verslag moest maken was mijn eerste zin van dit verslag:
“Met op de achtergrond het vertrouwde tikken van mama’s klok voel ik me veilig en warm van binnen.”

Het is duidelijk tijd om weer voorwaarts te gaan.
Ik heb de laatste restjes van ‘mijn verleden’ opgeruimd, schoongemaakt en losgelaten.
Op naar de toekomst………..waar mama’s klokje bij mij thuis tikt…….

Wat is Reiki toch krachtig !!

Reiki KatTwee weken geleden moest ik naar de tandarts. Ik had een klein gaatje in m’n kies en zou gevuld worden. Ik ben geen fan van een tandartsbehandeling, wel van m’n tandarts overigens.
Wat er ook moet gebeuren, ik laat het altijd verdoven. Zo ook dit keer.
Door de verdoving heen voel ik de pijn terwijl hij zich een baan boort in mijn kies. Da’s niet goed denk ik nog even. Dit gaat zo’n kies worden waar ik last van ga krijgen.

Tandarts is uitgemarteld en geeft aan dat het een heel diep gaatje was en dat er waarschijnlijk een wortelkanaalbehandeling moet gaan plaatsvinden. Rillingen krijg ik van dat soort mededelingen.
Nog maar geen paniek toch, zeg ik tegen hem.
Hij kijkt me bedenkelijk aan en ik verlaat z’n praktijk met een doemscenario in mijn hoofd.

Het ging 2 weken goed. Nergens last van, ondanks zijn voorspelling. Tot afgelopen vrijdag. Ineens een schreeuwende kiespijn. Zomaar, ineens tijdens een telefoongesprek.
Ik had een weekend werken op het programma staan en dan wil ik geen kiespijn. En al zeker geen ‘schreeuwende’.
Paracetamol deed keurig zijn werk en ben redelijk pijnloos door m’n dienstjes gerold.

Nu heb ik de kunst en kracht van Reiki leren kennen. Inmiddels daar zelf zo mijn eigen extra healingen aan toegevoegd met hulp van engelen en onze binnenaardse bewoners.
Gisterenavond was er weer meditatiecursus en ik had geen zin in kiespijn, dus heb ik op en af mezelf gisteren Reiki gegeven.
Ik stond overigens op zonder kiespijn te hebben, maar mijn gehemelte en tandvlees gaven wel aan dat er een ontsteking gaande was. Gek genoeg geen last van behalve als ik het aanraakte.

Aan de slag dus met m’n healingen !!!
Inmiddels is het dinsdag en de zwelling van mijn tandvlees is al ietsje minder. Ik heb ook geen tot heel weinig kiespijn en dat zonder pijnstillers.
Ik ben er nog niet, maar ik ga vandaag weer gewoon door met m’n zelfhealingen en vertrouw erop, dat de tandarts voor 1 keertje eens geen gelijk krijgt !!!