Vanaf zondag 23 juli 2017 inspiratie dagkaart in je mail

Marion's Moon - InspiratiekaartenVanaf zondag 23 juli kan je iedere dag een dagkaart met inspiratietekst in je mail ontvangen.
Alle kaarten zijn door mijzelf gemaakt. De meeste teksten ook.

Stuur mij een mailtje op info@MarionsMoon.nl en je krijgt vanaf a.s. zondag, 21 dagen lang (t/m 12 augustus) een inspiratiekaartje in je mail.

Je kan in die drie weken natuurlijk elk moment aanhaken.

lieve groetjes,
Marion

Wie is Di-rect met Marion’s Moon

Wie is Di-rectDi-rect bestaat 15 jaar, waarvan de laatste 5 jaar met de nieuwe zanger Marcel.
In 2009 was het programma “Wie is Di-rect” waarin ze op zoek gingen naar hun nieuwe zanger.

Ik mocht ook een item verzorgen (intuïtief schilderen) in dit programma voor Marion’s Moon en heb er een superleuke herinnering aan overgehouden.

Klik op de afbeelding hieronder naar de uitzending waar ik in voorkom (na 9.45 minuten.)

Wie is Di-rect1

Reflectie……….

Dutch Moon druppels in de lucht2

Een man en zijn zoon lopen in het bos, plotseling struikelt de jongen en omdat hij een scherpe pijn voelt roept hij: “Ahhhh”. Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen die “Ahhhh” roept. Vol nieuwsgierigheid roept hij: “Wie ben jij?”, maar het enige antwoord dat hij terugkrijgt is: “Wie ben jij?”.
Hij wordt kwaad en hij roept: “Je bent een lafaard!”, waarop de stem antwoordt: “Je bent een lafaard!”. Daarop kijkt de jongen naar zijn vader en vraagt: “Papa, wat gebeurt hier?”.

De vader antwoordt: “Zoon, let op!” en hij roept vervolgens:”Ik bewonder jou!”. De stem antwoordt: “Ik bewonder jou!”.
De vader roept: “Jij bent prachtig!” en de stem antwoordt: “Jij bent prachtig!”.
De jongen is verbaasd, maar begrijpt nog steeds niet wat er aan de hand is.

Daarop legt de vader uit: “De mensen noemen dit ECHO, maar in feite is dit het LEVEN!
Het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnen brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen.
Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid! Als je begrip en respect wenst, geef dan begrip en respect. Wil je dat mensen geduldig en respectvol met je omgaan, geef hen dan geduld en respect! Deze natuurwet gaat op voor elk aspect van ons leven.”.

Het leven geeft je altijd terug wat jij erin brengt, het is geen toeval, maar een spiegel van jouw eigen handelingen.

auteur onbekend

Magisch: De ring

In marions-moon-salamanderringdecember 2014 was de zolder aan de beurt om op te ruimen, nadat ik de werkkamer begin dit jaar had opgeruimd, uitgeruimd en opgepimpt.
Eigenlijk wilde ik alleen m’n kerstspullen op zolder uitzoeken waarvan ik niet alles meer gebruik, maar het is de hele zolder geworden.
Het verleden uitzoeken en weggooien is nog niet zomaar een klusje. Niet voor mij in ieder geval.
Hier en daar een traantje gelaten van ontroering of van gemis.

Eén van mijn herinneringen was ik zo’n 4 jaar geleden op zolder verloren. Letterlijk.
In 2009  is m’n vriendin overleden. Nog geen 1,5 jaar nadat mijn moeder was overleden.
Ik zie haar nog staan met haar slippertjes en hempje op de begrafenis. Totaal overstuur.
Een jaar en 2 maanden later zou ik op haar begrafenis spreken, ook totaal overstuur.
M’n vriendinnetje die naar mij vernoemd is.
Haar man had voor mij een ring achtergehouden van haar.
Een ring met een ingestanste salamander.
De salamander staat o.a. symbool voor:
De geest van het vuur, rechtvaardigheid, zuivering en moed en verandering.

Van de week dacht ik nog even aan de ring, mede omdat ik natuurlijk enorm baalde dat ie gewoon niet meer te vinden was. Mijn moeder zei altijd: “Wat het huis verliest, vindt het huis ook weer.”
Nou dan heb ik dus ook nog een oorbel tegoed die ik 2 weken geleden verloren ben in huis😉

Inmiddels 2 vuilniszakken zooi verzameld op zolder en ik loop naar het zoldertrappetje om ze buiten in de kliko te gooien.
Ik pak de tweede zak terwijl ik op het trappetje sta en sta plotseling oog in oog met de ring van Marion.
Keurig op het randje aan het begin van mijn zolder.
Of ie er neergelegd was. Zoals ik hem neergelegd zóu kunnen hebben, zodát ik ‘m niet zou verliezen.
Miljoen keer op die plek geweest en m’n archiefdozen er zelfs neergezet. Nooit zien liggen.
Wát een blijdschap zeg…….
Haar ring terug !

En noem het toeval, maar terwijl ik de kerstspullen uitzocht kwam ik een kaart tegen waarop als afzender “pa en ma” stond. Die kerstkaart kreeg ik de kerst nadat mijn moeder was overleden. Mijn vader leeft al heel lang niet meer.
Dat was de mooiste kerstkaart van heel m’n leven. Die zal ik ook nooit weggooien. Sterker nog, die staat ieder jaar op de schoorsteenmantel te pronken. Een berichtje uit de hemel.
En terwijl ik gisteren de kaart in m’n handen had daar op die rommelzolder, vroeg ik of ik dit jaar ook niet weer zo’n soort kadootje mocht ontvangen.

En zo geschiedde……………..

Proost papa !!

IMG_8781Meestal ben ik niet zo druk met verjaardagen en sterfdagen van zowel mens als dier. Sterker nog, ik vergeet het gewoon, maar vandaag gebeurde er wel iets grappigs.

Ik had eergisteren een fles cola gekocht om de roest van mijn kachel weg te poetsen, ontstaan doordat er continue twee katten tegenaan sproeien en ik wilde de roest met de cola eraf halen. Jawel cola werkt echt tegen roest 😉
Op de fles staat “Share a Coke with my Papa”.
Mijn papa is al ruim 40 jaar geleden overleden dus ik vond het wel leuk een glaasje cola met hem te drinken en samen met hem de roest te verwijderen en kocht de fles.

Vandaag pas pak ik de fles en drink er eentje met papa.
Toeval of niet……
Ik bekijk, terwijl ik van m’n glaasje cola geniet, ondertussen mijn statistieken op mijn blog en zie dat het vandaag 14 augustus is. Papa’s verjaardag dus.
Kennelijk mocht deze dag niet zomaar als andere jaren, voorbij gaan.

Proost papa !!!

Zoals mama’s klokje thuis tikt……..

kantoorkast gepimptWat kan een mens verzamelen zeg, maar inmiddels voelde ik me niet meer thuis in mijn eigen huis vanwege de zooi. Overal kleine prulletjes, maar mijn werkkamer leek wel een rommelhok en die heb ik als eerste aangepakt. Ik had al een metalen kantoorkast gekocht, maar die moest nog in elkaar gezet worden en de grenenhouten open boekenkasten moesten voor deze joekel wijken, wat die open kasten maakten te rommelig.
Inmiddels dat lelijke metalen ‘ding’ opgepimpt en is helemaal leuk geworden, maar het opruimen had wat meer voeten in aarde…….

Inmiddels is het 7 jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ik deed haar administratie en die lag ook nog steeds in de werkkamer. Tijd voor een fikse administratieve opruiming, maar dat kostte me meer energie (lees emoties) dan ik verwacht had. Dapper en met tranen in mijn ogen heb ik haar bankafschriften versnipperd, de aanvragen voor hulpmiddelen om het haar gemakkelijker te maken, de afgeronde juridische (wat is dat toch 😉 ) erfenisafhandeling en de belastingaangiften. Daar ging ze ……  in papier dan….
Volledig in memory lane gestapt. Dat was dus een complete verrassing. Ik huilde zowat om ieder papiertje die ik verscheurde. Haar administratie was altijd nog een soort van veiligheid in m’n huis. Een schijnveiligheid weliswaar, waar ik me niet bewust van was, totdat ik aan het opruimen sloeg.

Na 3 weken waren de tranen voorbij en de werkkamer is om door een ringetje te halen.
Het volgende project was de keuken.
Twee jaar geleden was ik al begonnen met het plafond stucen en de muren schilderen, maar de tegels moesten nog opnieuw geverfd worden. Dat betekende een grondige schoonmaak. Niet alleen de tegels, maar de binnenkant van de kastjes hadden ook al lang geen schoonmaak gehad.

In één van de kastjes werd een hele plank in beslag genomen door potjes met kruiden. Kennelijk stonden die er nog in de hoop dat ik de genen van mijn moeder zou laten ontwaken in mezelf om goed te gaan koken. Mijn moeder was een ware masterchef in de keuken namelijk.
Die genen van mij zijn nooit wakker geworden en dus hup al die potjes met kruiden weg. Dit keer geen tranen, ook al gooide ik mama’s hobby in de kliko, maar wel een slikmomentje.
Gisteren was ik dan na 3 dagen soppen, schrobben, boenen en herindelen van de keukenkastjes eindelijk klaar.

Dutch Moon mama's klokIk liep de kamer in voor mijn welverdiende rustmoment en zag dat mama’s klok die achter mijn bank hangt, 5 minuten had gelopen. Da’s bizar…. Hij was al zo’n pak ‘m beet 6 jaar kapot, omdat ik de gewichten te strak had opgetrokken.Geen beweging meer in te krijgen.
Dus ik gaf ‘m een slinger ervan uitgaande dat ie zoals altijd, weer stopte met slingeren.
Nou niet dus. Hij loopt inmiddels al 12 uur.

Toen ik nog op de opleiding zat en een persoonlijk verslag moest maken was mijn eerste zin van dit verslag:
“Met op de achtergrond het vertrouwde tikken van mama’s klok voel ik me veilig en warm van binnen.”

Het is duidelijk tijd om weer voorwaarts te gaan.
Ik heb de laatste restjes van ‘mijn verleden’ opgeruimd, schoongemaakt en losgelaten.
Op naar de toekomst………..waar mama’s klokje bij mij thuis tikt…….