Hypnotherapie / Regressie – Je eigen oplossingen vinden……

hypnotherapie regressie oplossingen Als hypnotherapeut krijg ik regelmatig de vraag of ik ook met regressietherapie werk.
Eigenlijk is het een beetje onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Problemen waar je nu tegenaan loopt, kunnen in het (verre) verleden ontstaan zijn.
Ik ga nooit bewust naar het verleden van mijn cliënten, maar meestal kom je er zelf uit als ik je begeleid met hypnotherapie.
Bij hypnotherapie word je begeleid naar je onderbewuste. In je onderbewustzijn vind je alle ervaringen/herinneringen, kennis en gedachten. Het kunnen dus ook onverwerkte ervaringen of bijv. oude overtuigingen zijn die weer omhoog gehaald worden bij hypnotherapie.
Erbij zeggende dat je altijd zelf de regie houdt bij hypnotherapie. Ik (geen enkele goede therapeut) zal je niet door een traumatische ervaring duwen om onder hypnose te gaan verwerken.
Er is altijd een stukje bewustzijn van jou actief tijdens hypnotherapie die een grens stelt wat wel en niet voor jou op zo’n moment mag. Daar ga ik zorgvuldig mee om, maar ik voel ook wanneer je vlucht voor de traumatische herinnering om te gaan verwerken. En dan nog ga ik er behoedzaam mee om.

Bij hypnotherapie wordt gewerkt met open vragen. Je geeft ook zelf antwoord vanuit je onderbewuste op je problemen, want zoals hierboven al geschreven ligt jouw kennis in je onderbewuste.
Hét grote voordeel ervan is dat de oplossingen die je zelf bedenkt veel beter blijven ‘hangen’ in je leven, maar dat het ook dé oplossingen zijn die bij je passen. Je hebt ze uiteindelijk zelf gevonden. Dat wil niet zeggen dat dat een week later nog dezelfde oplossing hoeft te zijn, want je persoonlijke groei laat zich niet vastleggen in één oplossing.

Het is een weg die je volgt waar verschillende mogelijkheden op je pad komen. Doordat je intuïtie ook gestimuleerd wordt met hypnotherapie, zal je uiteindelijk steeds beter aanvoelen wat bij jou hoort en past.

http://www.dutchmoon.nl/hypnotherapie.html

Mediteren geeft rust en vervolgens inzichten.

rustSoms gebeuren er dingen in je leven die je totaal van slag brengen. Onzekerheden waar je niet direct of geen oplossing voor hebt op het moment dat het gebeurt.
Dat overkwam mij ook eind vorig jaar.
M’n gevoel van veiligheid werd onder m’n voeten weggeslagen en ik was drijvende. Geen idee waar het toe ging leiden, maar echt goede hoop had ik niet. En ik ben echt geen doemdenker. Noem het maar intuïtie in deze situatie.
Inmiddels 3 maanden verder en mijn gevoel van toen is helaas bewaarheid.
Uit de situatie waar ik onverwachts in belandde kwam niet veel goeds. Of wel?

Tja het is maar hoe ik ernaar kijk. Nu de situatie duidelijk is wat me te wachten staat kan ik oplossingen bedenken, maar m’n hoofd liep over van de scenario’s. Ik kwam er niet uit.
Ik had een vrij weekend en toeval wil, dat tijdelijk mijn gebruikelijke telefoonnr. het niet doet en het dus heel rustig zou zijn aan de telefoon en besloot dit weekend eens te gebruiken om de stilte in mezelf op te zoeken.
Weg uit de chaos in m’n hoofd.

Nu waren er wat zgnd. toevalligheden op m’n pad gekomen en de signalen had ik nog niet echt door. Ik geloof in toevalligheden. Niets gebeurt zomaar. Ook niet de situatie waarin ik beland ben.
Ik nam zaterdag de tijd om te mediteren op de vraag wat een goede beslissing in deze kwestie zou kunnen zijn.
Daar kwam geen direct antwoord op, maar de rust die mediteren teweeg bracht was voor mij op dat moment voldoende om niet als een kip zonder kop rond te blijven lopen.
Ik ben aan m’n dagelijkse klusjes begonnen en me verder niet meer zo bezig gehouden met de kwestie. Daarnaast wist ik dat ik hulp zou kunnen vragen voor een 2nd opinion. Dat gaf ook al rust.

De volgende dag had ik nog steeds rust. Nog geen oplossing, maar die zou ik na dat weekend gaan vragen en dan zag ik wel weer verder.
Spreek ik ’s middags een vriendin en leg haar de kwestie voor en terwijl ik het haar uitleg valt het muntje op z’n plek.
Ineens wist ik wat te doen.

En dan trek je vervolgens van dit soort leuke ‘aansluitende’ inzichtkaarten……
“Sta open voor wonderen en je zult ontvangen wat je nodig hebt.”

En geloof me een wondertje heb ik nodig, maar ze zijn de wereld nog niet uit en ik vertrouw erop dat de zgnd toevalligheden me de weg gewezen hebben.

Dus ga ik open staan voor het wonder en blijf ik mediteren om m’n hoofd rustig te houden en niet te veel te willen sturen.
Dat kan ik overigens iedereen aanraden !!

Er moeten mensen zijn die zonnen aansteken…..

Prachtige tekst/lied van Toon Hermans !!!!

Ter inspiratie !

zon

Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.

Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken.

Die mensen moeten er zijn.

Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen
mondharmonika spelen.

Er moeten mensen zijn,
die op hun stoelen gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist.

Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht.

Er moeten mensen zijn,
die ons verwarmen
en die in een wolkenloze hemel
toch in de wolken zijn
zo hoog
ze springen touwtje
langs de regenboog
als iemand heeft gezegd:
kom maar in mijn armen

Bij dat soort mensen wil ik horen…

Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven

Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten
omdat er zoveel anderen zijn
die voor de vlinders vluchten
en stenen gooien
naar het eerste lenteblauw
omdat ze bang zijn
voor de bloemen
en bang zijn voor:
“ik hou van jou”

Ja,
er moeten mensen zijn
met tranen
als zilveren kralen
die stralen in het donker
en de morgen groeten
als het daglicht binnenkomt
op kousenvoeten

Weet je,
er moeten mensen zijn,
die bellen blazen
en weten van geen tijd
die zich kinderlijk verbazen
over iets wat barst
van mooïgheid

Ze roepen van de daken
dat er liefde is
en wonder
als al die anderen schreeuwen:
“alles heeft geen zin”
dan blijven zij roepen:
“neen, de wereld gaat niet onder”
en zij zien in ieder einde
weer een nieuw begin

Zij zijn een beetje clown,
eerst het hart
en dan het verstand
en ze schrijven met hun paraplu
“i love you” in het zand
omdat ze zo gigantisch
in het leven opgaan

en vallen
en vallen
en vallen

en OPSTAAN

Bij dát soort mensen wil ik horen
die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
de muziek gaat DOOR
de muziek gaat DOOR
en DOOR…